GIGA GUEST: Alle remmen los met Helga

23-09-2016

Het zal de tijd van het jaar wel zijn: veranderingen in de natuur, de onmiskenbare intrede van de eerste tekenen van de naderende herfst, de veranderende lichtinval. Ik raakte parallel hieraan bevangen door het alles-in-huis-moet-anders virus. Ertegen vechten had geen enkele zin, eraan toegeven des te meer. Dingen waar ik al langere tijd op uitgekeken was, of waar ik me al een poos aan stoorde, maar die ik omwille van een soort misplaatste calvinistische instelling toch lijdzaam duldde, moesten er nu echt aan geloven. Er was geen houden aan, alle veranderremmen gingen los.
 

 
Allereerst heb ik op een zonnige maandagmorgen de prachtige, maar erg aanwezige IXXI bij de eettafel verwijderd. Ik was er na 1,5 jaar een beetje op uitgekeken, mede doordat je de afbeelding veel voorbij ziet komen op bijvoorbeeld Instagram. Wat een rust heeft deze ingreep gebracht! Een geheel witte muur, waartegen de bloemen op tafel nu zoveel mooier uitkomen. Ik heb een andere afbeelding in gedachten, maar voorlopig ben ik nog niet klaar met dit blanke canvas.
 

 
Daarnaast moest een van de fauteuils eraan geloven. Voor de ensuite deuren stond een modern IKEA stoeltje met een jaren ’50 look. Ik was niet meer happy met de stijl ervan, maar ook niet met de plek: voor de ensuite deuren, waardoor het zicht belemmerd werd en bovendien was het gezien de relatief kleine woonkamer, ook een sta-in-de-weg. Het verwijderen ervan gaf zoveel lucht en ruimte, heerlijk! Man- en kinderen lief reageerden niet onverdeeld enthousiast over deze ingreep, want ‘we zijn met zijn zessen, waar laten we iedereen?’ Tja, de enkele keer dat we met zijn allen tegelijk in de voorkamer willen zitten, offer ik me wel op door er een eetkamerstoel bij te pakken. Of, beter nog …. door een leuke poef aan te schaffen! Fair enough!
 

 
Het oude theekastje heb ik onlangs uit de woonkamer weggehaald en in de gang gezet. In een eerder blog schreef ik al over mijn haat-liefde verhouding met dit kastje. In onze smalle gang staat hij eigenlijk een beetje in de weg, maar ik heb geen andere plek waar ik hem kwijt kan en hem helemaal wegdoen, dat krijg ik niet over mijn hart (nog niet althans…).
 

 
Mijn man heeft dit weekend het ronde Instagramplankje, maar dan net even anders (een houten dekseltje van de Hema heeft hier in huis een heel andere functie gekregen) opgehangen. Op de (nu minder) lege muur boven de televisie. Erop pronkt een cadeautje wat ik van hem gekregen heb toen we vorige week 18 jaar getrouwd waren: een prachtig beeldvaasje van Lammers en Lammers. Ze staat zo parmantig op haar troontje.
 

 
En dan als laatste verandering: het vloerkleed, wat een poosje in de achterkamer een beetje oneerbiedig dienst deed als speelkleed, pronkt nu weer voor de bank. Nadeel is dat dochter haar poppenhuis en toebehoren nu naar ‘haar speelkleed’ sleept, waarmee de speelhoek ineens een wel heel centrale plek in huis inneemt.


 
Dit was mijn laatste blog voor Gigameubel. Want ook op bloggebied is het tijd voor een verandering. Ik loop al lang rond met het idee een eigen blog te beginnen, dus wie weet: slaat de veranderdrang nu wederom genadeloos en onontkoombaar toe. Ik heb door het bloggen voor Gigameubel in elk geval veel ervaring opgedaan en het met ontzettend veel plezier gedaan! Alle (woon) goeds voor jullie, tot ziens op Instagram en …misschien binnenkort op mijn eigen blog!