GIGA GUEST: Welk item mag bij jou in huis absoluut niet weg?

15-03-2017

Een kijkje in mijn leven en die van mijn eettafel; 

Ik ben dol op koken en tafelen. Toch kom ik tot de conclusie dat ik veel te weinig aan tafel eet. Dat is er in ons oude huis in geslopen, maar we zijn erin blijven hangen. Ik plof al snel op de bank samen met manlief en met ons eten in een schaal, omdat dat makkelijker eet dan een bord. Tv aan en gedachteloos eten! Super saai en eigenlijk word ik er helemaal niet blij van. Want of er nou eters komen, er een verjaardag is of dat het valentijnsdag of een feestdag is, ik grijp alle gelegenheden aan om uit te pakken. Heel veel lekker eten en een gezellig gedekte tafel. Ik haal er alles voor uit de kast. Mijn hart gaat er sneller van kloppen en ik ben gelukkiger dan ooit! Dat was wel eens anders. 



Toen ik op mijn 22e mijn eerste appartementje betrok, deed ik een bijzonder goede aankoop: “een eettafel van Ikea”.  Tot op de dag van vandaag snap ik nog steeds niet waarom de tafel niet meer verkrijgbaar is bij Ikea.

Mijn appartement was knus en had een kleine woonkamer, maar ik hield zo van koken voor veel mensen, dat er een grote tafel moest komen. En die tafel kwam er! De ideale tafel, liefde op het eerste gezicht. Lang, maar smal en elegant. Hij nam weinig ruimte in beslag en dat kwam goed uit. 



Vier jaar lang waren mijn tafel en ik gelukkig samen. De groene kleuraccenten in mijn huis waren achteraf gezien een rampzalige keuze, maar goed, daar heb ik van geleerd. Het groen werd, toen mijn ex het huis verliet, vervangen. Ik hield van kleur, maar het mocht wat subtieler. Een prachtig en eigenlijk onbetaalbaar parelmoerroze behangetje kwam op de muur, mijn liefde voor roze kleuraccenten ontstond en ik was dolgelukkig. Ook de tafel kwam nog mooier tot zijn recht, inclusief zijn gebruikers sporen die inmiddels waren ontstaan.

En toen, toen werd ik verliefd. Ik ging verhuizen. Samenwonen met mijn nieuwe liefde. En mijn nieuwe liefde zag die tafel totaal niet zitten.  Liefdesverdriet was het resultaat, want ik verloor de strijd en mijn tafel kreeg een plekje in mijn werkkamer op de bovenverdieping. Geen idee of mijn tafel mij ooit zou vergeven, dat hij twee jaar lang dienst deed als bureau. Hij pronkte niet meer in de woonkamer. Aan de nieuwe eettafel weigerde ik te eten, dus op de bank eten werd vanaf dat moment vaste prik. Ik miste mijn eettafel elke dag. Nog erger omdat ik de inrichting van ons nieuwe huis verschrikkelijk vond. Maar mijn vriend verhuisde met zijn nog best wel nieuwe meubels, van de andere kant van het land naar mij, dus ik vond dat ik weinig in te brengen had. Ik hield van lichte kleuren en elegante meubels. De meubels in mijn huis kleurden zich nu geheel in zwart met zilver en grijs. Er stond een veel te grote zwarte eettafel voor deze ook niet al te grote woonkamer, een grijze bank, een zwart kleed, een zwart tv meubel, zwarte lampenkappen op een zilveren voet en tot overmaat van ramp leren eettafelstoelen op een metalen onderstel, in de keuken een grote zilveren koelkast en we kochten ter aanvulling een zwarte buffetkast die scheef in elkaar gezet werd, waardoor de deurtjes niet sloten. Ik kon wel janken.

Je begrijpt, het liefdesverdriet om mijn tafel duurde die twee jaar dat we er woonden.

Gelukkig kreeg mijn vriend het naar zijn zin hier. Het westen beviel hem wel en hij was blij met zijn nieuwe baan hier. Langzaamaan waren we toe aan het kopen van een huis. Vriendlief werd manlief en we besloten zijn meubels te verkopen en helemaal opnieuw te beginnen. Hij had inmiddels ook wel door dat er geen band tussen mij en zijn meubels was ontstaan. Maar ik kneep hem een beetje, want ik had nooit verwacht dat we zouden slagen voor nieuwe meubels, die we beiden mooi zouden vinden. Toch ging ik druk aan de slag, want ik heb een enorme liefde voor inrichten.  Ik maakte een moodbord en een pinterest account. Ik pinde wat af. Ook kocht ik elke maand een vtwonen en bezocht de leukste winkels (in mijn volgende blog zal ik jullie vertellen welke winkels mij inspireren). Ik was helemaal in mijn element, maar durfde mijn wensen nog niet te delen. 

De muren werden wit geverfd en we kozen voor een van gogh behangetje, de vloer werd gelegd en we verhuisden, zonder meubels. Onze eerste maaltijd aten we aan de campingtafel. Leuk, maar geen blijvertje. Mijn geliefde eettafel of moet ik zeggen, geliefde bureau, werd opgehaald. De slaapbank die we hadden kwam tijdelijk beneden te staan en ook mijn bureau mocht tijdelijk dienstdoen als eettafel aangezien de nieuwe meubels nog uitgezocht moesten worden. 

En toen gebeurde het onmogelijke. Langzaamaan begon mijn man te wennen aan mijn eettafel en werd ook hij verliefd. De tafel had zwarte poten, maar dat paste niet meer in onze lichte en witte woonkamer. De tafel kreeg daarom een kleine metamorfose. De poten werden, door manlief, mat wit geschilderd. We kochten mooie nieuwe stoelen, hij koos zelfs voor roze, mijn favoriete kleur. En toen ik hem laatst vroeg welk item uit de woonkamer mee moest verhuizen als we  ooit weer zouden verhuizen, zei hij.. en hij zei het echt… ‘de eettafel’.. Ik ben gelukkig en opnieuw verliefd :)!



Tip: Compromissen sluiten is natuurlijk altijd goed. Maar wanneer je echt verliefd bent op een item in je huis. Doe het dan niet weg! Er komt een moment dat het weer in je huis past en dat het een nieuwe perfecte plek gaat vinden. 

Tip: Zoals ik in mijn vorige blog als schreef, zorg eerst voor een mooie basis in je huis, kies de kleur voor je muren en de vloer. Kies dan voor de meubels. Begin met een groot item zoals de bank, een mooie kast of een eettafel die perfect in die basis past en ga daar omheen bouwen, om de perfecte sfeer in je huis creëren.

Tot slot: Wat is voor jou dat ene item, dat nooit je huis mag verlaten?

Lieve groetjes,

Stephanie
Instagram: jes_at.home